Lecture #2: Η ηθική του εφαψία.
Έφτασαν στο e-mail του site μερικά μηνύματα τα οποία αναφέρονταν στον εφαψία με δέος. Δεν ξέρω αν αυτό είναι θετικό ή όχι. Ξέρω όμως ότι ενώ τα vampires υπάρχουν μόνο στη σφαίρα της φαντασίας (αν πραγματικά το πιστεύετε σταματήστε να βλέπετε blade) οι εφαψίες υπάρχουν, είναι πολλοί και ζουν ανάμεσα μας. Μερικοί από εσάς ρωτήσατε ποια είναι η ηθική του μέσου εφαψία και τι φραγμούς βάζει στους εφαψισμούς του. Ο εφαψίας πρακτικά ΔΕΝ έχει ηθική. Του αρέσει να τρίβεται σε αγνώστους God damn it!!! Η μόνη ηθική που έχει, είναι η «μακιαβελική» ηθική που προτάσσει πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ο εφαψίας ένα πράγμα θέλει από τη ζωή του και αυτό είναι να εφαψίζει.
Θα κάνει τα πάντα για να το πετύχει. Θα ανεχτεί ώρες ατελείωτης συζήτησης επειδή απλά θα μπορεί να έχει τον αγκώνα του πάνω στην ανυποψίαστη ωμοπλάτη σας. Θα κάνει τον στοργικό. Θα καταλάβει. Θα βουρκώσει. Θα κεράσει ποτά.Θα συμφωνήσει με οτιδήποτε αρκεί να μπορεί να εφαψίσει.
Κάποιοι ίσως να βιαστούν να παρατηρήσουν ότι επειδή βάζει φραγμούς και δεν εφαψίζει ξεκάθαρα και προκλητικά ή μέχρι τέλους αυτό κρύβει μία (άρρωστη) ηθική. ΟΧΙ. Είναι η πρακτική υποχώρηση που πρέπει να κάνει. Αν εφαψίζει ανοικτά και ο κόσμος μάθει για αυτόν τότε δεν θα μπορεί να κρυφτεί και κατ’ επέκταση να εφαψίσει. Αυτό ισοδυναμεί με τον εφαψιστικό του θάνατο. Κάτι τέτοιο ο εφαψίας το γνωρίζει καλά και επομένως τηρεί κάποιους κανόνες που είναι προς το συμφέρον το δικό του. Αυτό δείχνει ενδεχομένως μία εγωιστική ηθική, το πιο αγνό και ειλικρινές είδος ηθικής που γνωρίζουμε. Παρόλαυτα από τη στιγμή που αδιαφορεί για τον άλλο και είναι διατεθειμένος να «πατήσει επί πτωμάτων» για να πετύχει το στόχο του δεν δύναται η στάση αυτή να χαρακτηριστεί από την φιλελεύθερη – ή καλύτερα egotistiki- ηθική αλλά παρά μόνο από τον φίλο Machiavelli.
Τέλος προς τον ανώνυμο φίλο που δήλωσε συγκινημένος ότι είναι ένας περήφανος εφαψίας έχουμε να ευχηθούμε καλή πρόοδο στη ζωή του και να προσέχει. It is a jungle out there.
